ما پسرها یا رسم زمونه؟  

خوب طوری که با خبر شدم لینک نظرات در مطلب قبلی از کار افتاده و از اونجایی که من خیلی از وبلاگ نویسی سر در نمی آرم نتونستم بفهمم که مشکل چیه؟ به هر حال بابت این موضوع از کسانی که سعی کردند نظر بدن و نتونستند معذرت خواهی می کنم. بگذریم. طبق معمول می خوام از یکی از اتفاقاتی که دور و برم اتفاق افتاده بنویسم: 

در جاییکه من کار می کنم آدما از کشورهای مختلف اومدند. یک تعدادشون افغان هایی هستند که از مهاجرت برگشتند و یک تعدادشون هم خارجی هایی هستند که برای مشوره دهی و سایر امور اینجا حاضر شدند که ما به دسته دوم کار نداریم. 

یکی از دوستان من در این وزارت خونه مثل خودم متولد ایران بوده و دو یا سه سالی می شه که به افغانستان برگشته و همین مهاجر بودنش در ایران باعث شده که راحت تر بتونم باهاش ارتباط برقرار کنم و باهاش دوست باشم. اکثراً از جزئیات زندگی هم دیگه خبر داریم و سعی می کنیم شریک غم و شادی باشیم. پسر خوبیه و من واقعاً با اخلاقیاتش حال می کنم. ولی: 

یکی از جزئیاتی که من در مورد این دوستم می دونم اینه که ایشون واسه مدت حدوداً هشت ماه عاشق یکی از دختر خانم هایی که ایشون هم از ایران برگشتند و در وزارت کار می کنند شده بود. (نمی دونم با اوصافی که می خوام براتون توصیف کنم میشه کلمه عشق رو واقعاً به احساسی که ایشون داشتند نسبت بدیم یا نه؟)  

این دوست مون که از حالا به اسم س. ع. می شناسیمش چندباری از من خواست تا برم و با اون دختر خانم در رابطه با احساسات آقای س. ع. نسبت به ایشون صحبت کنم. اما نحوه پوشش ، نجابت و اخلاقیاتی که من از اون دختر خانم می دونستم باعث می شد که حتی من که یک آدم بی طرف بودم هم جرأت نکنم به ایشون بگم که یکی عاشق تون شده. به هر حال چند وقتی گذشت و آقای س. ع. تصمیم گرفت که خودش با دختر خانم صحبت کنه و برای آشنا شدن بیشتر شماره تلفن خانم را ازشون بگیره اما بعد از اینکه آقای س. ع. از خانم درخواست می کنه تا شماره تلفن خودش رو به آقای س. ع بده دختر خانم می گه که نمیشه و هر چی س. ع. اصرار می کنه اون خانم انکار می کنه.  

خلاصه بعد از این جریان باز هم چند باری آقای س. ع. سعی می کنه با این خانم دوست بشه که در پایان موفق نمیشه و این جریان هشت ماهی طول می کشه. حالا بعد از اینکه اقای س. ع. نتونسته به هدفش برسه نظرش عوض شده و چند وقت پیش بهم گفت که اون خانم اصلاً دختر خوبی نیست و با رئیس بخش ترانسپورت ساخت و پاخت داره و بعد چند روز پیش بهم گفت که اون خانم علاوه بر دوستی با رئیس ترانسپورت با رئیس اداری و رئیس نشرات هم دوسته.  

با توجه به اینکه دفتر اون دختر خانم تنها چند اتاقی از دفتر ما دورتره و اتفاقاً از اون جاییکه می دونم ایشون قاری قرآن هم هستند مطمئن هستم که حرف هایی رو که دوستم می زنه حقیقت نداره، البته من مثبت بازی درنیاوردم و ازش نخواستم تا دست از این شایعه سازی ها برداره چون مطمئن نبودم که این خواسته من رو به عنوان خواسته یه دوست می بینه و یا ممکنه از دستم ناراحت بشه فقط این سوال برام پیش اومد که:  

این قانون ما پسرهاست؟ یا قانون تعدادی از ما پسرهاست؟ یا رسم زمونه است؟ (منظورم اینه که شاید دخترها هم همچین کاری بکنند)